رسوایی مطبوعات آمریکا از شکست جمهوری خواهان؛آیا آزادی بیان در راه است؟

رسوایی مطبوعات آمریکا از شکست جمهوری خواهان؛آیا آزادی بیان در راه است؟

رسوایی مطبوعات آمریکا از شکست جمهوری خواهان؛آیا آزادی بیان در راه است؟

رسوایی مطبوعات آمریکا از شکست جمهوری خواهان؛آیا آزادی بیان در راه است؟ شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات آمریکا رابطه‌های پنهانی و مشکوک دولت ترامپ با برخی رسانه‌های مطرح این کشور را فاش کرده و چالش‌های عمده‌ای برای موسسات رسانه‌ای آمریکا ایجاد کرده است. شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات آمریکا رابطه‌های پنهانی و مشکوک دولت ترامپ با برخی رسانه‌های مطرح این کشور را فاش کرده و چالش‌های عمده‌ای برای موسسات رسانه‌ای آمریکا ایجاد کرده است. https://mehrnews.com/x3dDFC ۲۷ آبان ۱۴۰۵، ۸:۵۷ کد مطلب 7014869 بین الملل آمریکای شمالی بین الملل آمریکای شمالی ۲۷ آبان ۱۴۰۵، ۸:۵۷ رسوایی مطبوعات آمریکا از شکست جمهوری خواهان؛آیا آزادی بیان در راه است؟ شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات آمریکا رابطه‌های پنهانی و مشکوک دولت ترامپ با برخی رسانه‌های مطرح این کشور را فاش کرده و چالش‌های عمده‌ای برای موسسات رسانه‌ای آمریکا ایجاد کرده است. خبرگزاری مهر، گروه بین‌الملل: شکست‌های حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا، تردیدها درباره رابطه‌ پنهان و مشکوک مؤسسات بزرگ رسانه‌ای با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و میزان استقلال رسانه‌های آمریکایی را در نزد افکار عمومی افزایش داده است. این در حالی است که این مؤسسات با چالش‌هایی همچون کاهش میزان بیننده و دخالت مالکان در تصمیم‌های مطبوعاتی روبه‌رو هستند. جیم بارثولومیو تحلیلگر فضای رسانه‌ای در مقاله‌ای که در مجله «کلمبیا ژورنالیسم ریویو» منتشر شده، نوشت که برخی مالکان مؤسسات رسانه‌ای آمریکا، میزان پشتوانه سیاسی ترامپ در رسانه های آمریکا را بیش از اندازه برآورد کرده‌اند و شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، شکنندگی محاسباتی را آشکار کرده است که آنان را به نزدیک‌ شدن به دولت ترامپ سوق داده بود. روند پرشتاب اخراج ها در موسسات رسانه ای وی مجموعه‌ای از تصمیم‌هایی را بررسی می‌کند که مؤسسات رسانه‌ای آمریکا در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ اتخاذ کرده‌اند؛ تصمیم‌هایی که به باور او، آمادگی برخی مالکان برای پرهیز از رویارویی با دولت آمریکا را نشان می‌دهد. این مقاله به تصمیم شبکه «ای‌بی‌سی» (ABC) برای مصالحه در پرونده شکایت افترا به ترامپ اشاره کرد که به‌ جای ادامه روند دادرسی اتخاذ شد. نویسنده همچنین به مداخلات جف بزوس، میلیاردر آمریکایی، در جهت‌گیری تحریریه روزنامه «واشنگتن پست» پرداخت که علاوه بر محدود کردن رویکرد این روزنامه در دفاع از آزادی‌های فردی، شامل اخراج‌ یک‌ سوم کارکنان تحریریه نیز بود. بارثولومیو به نقل از اتحادیه کارکنان این روزنامه می‌نویسد که کاهش نیروها، به شکلی نامتناسب بر روزنامه‌نگاران متعلق به اقلیت‌های قومی تأثیر گذاشته است. نویسنده در ادامه مقاله خود به گسترش نفوذ خانواده الیسون در بخش رسانه‌ای آمریکا می‌پردازد و می گوید که امپراتوری رسانه‌ای مرتبط با این خانواده، کنترل شبکه‌های «سی‌ان‌ان» (CNN) و «سی‌بی‌اس» (CBS) را در کنار دیگر دارایی‌های تلویزیونی و سینمایی در اختیار گرفته و این تغییرات بر مدیریت مؤسسات خبری تأثیر گذاشته است. وی می‌افزاید که گسترش نفوذ این خانواده در رسانه‌های آمریکایی در عملکرد بری وایس، سردبیر ارشد سی‌بی‌اس نیوز تاثیر داشته و مطالب گزارش‌های انتقادی از دولت به شدت کاهش پیدا کرده است. در راستای این سیاست شماری از خبرنگاران این شبکه خبری نیز در بهار گذشته از این موسسه کنار گذاشته شدند. بارثولومیو به داده‌های شرکت «نیلسن» استناد می‌کند که نشان می‌دهد سی‌بی‌اس در پوشش شب انتخابات حدود ۲.۸ میلیون بیننده داشته است؛ در حالی که این رقم برای شبکه ان‌بی‌سی (NBC) به ۶.۷ میلیون، برای ای‌بی‌سی (ABC) به ۵.۲ میلیون، برای فاکس نیوز به ۴.۳ میلیون، برای سی‌ان‌ان به ۴.۱ میلیون و برای شبکه ام‌اس ناو (MS Now) به ۳.۷ میلیون نفر رسیده است. تغییر لحن رسانه های مرداک در پی شکست جمهوری خواهان بارثولومیو به نشانه‌هایی از تغییر لحن برخی مؤسسات رسانه‌ای محافظه‌ کار به‌ویژه مؤسساتی که با رابرت مرداک ارتباط دارند، پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات پرداخته و نوشت که روزنامه «وال‌استریت ژورنال» در پی این شکست با درج مقاله‌ای، ترامپ را مسئول اصلی عقب‌گرد جمهوری‌خواهان دانست و از این حزب خواست هویت سیاسی خود را در دوران پس از ترامپ مورد بازبینی قرار دهد. روزنامه «نیویورک پست» نیز که سال‌ها از رئیس‌جمهور حمایت کرده بود، میزان مخالفت انتخاباتی با جمهوری‌خواهان را برجسته کرد و اظهارات جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، را بازتاب داد که در آن، بخشی از مسئولیت شکست به جنگ با ایران نسبت داده شده بود. نویسنده معتقد است این تحولات از احتمال تغییر موضع برخی مؤسسات محافظه‌کار حکایت دارد، هرچند لزوما

رویش