به گزارش www.theguardian.com، استفاده غیرقانونی از آهنگ I Am Australian در کنفرانس CPAC بریزبن، بروس وودلی را به واکنش واداشت. تضاد شدیدی میان پیام وحدت این آهنگ و دیدگاههای ضد مهاجرتی سخنرانان این مراسم وجود داشت؛ اثری که بر پذیرش تفاوتها تأکید میکند، در محیطی پخش شد که منتقدان مهاجرت انبوه در آن حضور داشتند. نویسندگان اثر معتقدند رویکرد سیاسی این کنفرانس با محتوای انسانی آهنگ کاملاً در تضاد است.
پخش آهنگ I Am Australian در کنفرانس CPAC بریزبن
کنفرانس CPAC در شهر بریزبن با قطعاتی آغاز شد که نماد هویت ملی استرالیا هستند. این آهنگ درست بعد از سرود ملی و اثر Waltzing Matilda پخش شد و حتی نامش در برنامه رسمی همایش هم درج شده بود.
حضور چهرههایی مثل Pauline Hanson و Angus Taylor، رنگ و بوی سیاسی مراسم را مشخص کرد. سخنرانان بلافاصله بعد از اجرای آهنگ، به نقد سیاستهای مهاجرتی پرداختند. همین توالی باعث شد پیام اصلی اثر در محیطی پخش شود که با مفاهیم تنوع و پذیرش در تضاد است.
تضاد ایدئولوژیک Bruce Woodley و Dobe Newton با رویکرد CPAC
بروس وودلی، یکی از نویسندگان آهنگ، روز دوشنبه واکنش صریحی نشان داد و گفت:
برای استفاده از آهنگ من، نه اجازهای گرفته شده بود و نه من اجازه داده بودم.
وودلی میگوید محتوای اثر با مسیر CPAC همخوانی ندارد. جملهی کلیدی آهنگ که میگوید «ما یکی هستیم، اما تعدادمان زیاد است و از تمام سرزمینهای زمین آمدهایم»، دقیقاً نقطه مقابل دیدگاههای مطرح شده در این کنفرانس است.
دوب نیوتون، نویسنده دیگر اثر، تجربه تلخی با پولین هنسون دارد. او فاش کرد که در رقابتهای انتخاباتی قبلی، وقتی هنسون خواست از این آهنگ استفاده کند، آنها با ارسال نامهای تند از طرف وکیل، او را تهدید به شکایت کردند تا مجبور شود تصمیمش را تغییر دهد.
نیوتون با تعجب از تکرار این رفتار پرسید: «او اصلاً در کدام سیاره زندگی میکند؟»
هر دو نویسنده در سال ۲۰۲۳ و در جریان رفراندوم صدای پارلمان، درخواستهای هر دو جبهه آری و نه را رد کرده بودند تا آهنگ از فضای قطبی سیاسی دور بماند.
تبعات حقوقی و دیدگاه Mark Callahan درباره کپیرایت
مارک کالاهان، عضو هیئت مدیره سازمانهای مدیریت کپیرایت APRA-AMCOS، اجرای آهنگ در CPAC را غیرقانونی دانست و بر ضرورت داشتن مجوز رسمی در محیطهای سیاسی تأکید کرد.
کالاهان معتقد است:
خط قرمز این است که برای هرگونه اجرای عمومی، بهویژه در بسترهای سیاسی، باید مجوز لازم گرفته و تایید شود.
او وضعیت فعلی را به بازی whack-a-mole تشبیه میکند؛ جایی که سوءاستفاده از موسیقیهای استرالیایی برای اهداف سیاسی و تجاری، بدون اجازه نویسندگان به یک روند تبدیل شده است. آهنگهای Sounds of Then و Great Southern Land هم با همین چالش روبرو هستند.
این مشکل در فضای مجازی شدیدتر شده است. برخی کاربران با اضافه کردن این آهنگها به پستهای سیاسی، سعی میکنند پیوندهای جعلی میان ایدههایشان و نمادهای ملی بسازند. این موضوع شباهتهایی به چالشهای آزادی بیان دارد، درست مثل آنچه در چالش خبرنگار ABC با مدیریت جدید بر سر آزادی مطبوعات دیدیم.
تکامل نمادین I Am Australian تا سال ۲۰۲۳
این اثر طی دههها به یکی از نمادهای فرهنگی استرالیا تبدیل شد. نسخه سال ۱۹۹۷ با صدای Judith Durham، Russell Hitchcock و Dr M Yunupingu جایگاه ویژهای در حافظه جمعی مردم دارد.
ارزش تاریخی آهنگ به قدری است که در سال ۲۰۲۳ به فهرست National Film and Sound Archive اضافه شد و از یک قطعه موسیقی ساده به یک سند فرهنگی تبدیل گشت.
البته استفادههای قانونی از این اثر هم وجود داشته است. مثلاً در سال ۱۹۹۹، این آهنگ با مجوز رسمی در تبلیغات جنبش Australian Republican Movement برای رفراندوم به کار رفت. پخش مداوم این اثر در رویدادهای ملی و ورزشی، آن را به صدای مشترک مردم استرالیا تبدیل کرد، هرچند رویدادهایی مثل CPAC سعی دارند معنای آن را تغییر دهند.
این اتفاق در واقع جنگ روایتها بر سر نمادهای ملی است. وقتی اثری با پیام وحدت، بدون اجازه در محیطی انحصارگرا پخش میشود، فقط حقوق مالکیت معنوی نقض نشده، بلکه تلاشی است برای تغییر معنای فرهنگی اثر جهت مشروعسازی یک جریان سیاسی.
آنچه باید بدانید
چرا نویسندگان آهنگ I Am Australian به کنفرانس CPAC اعتراض کردند؟
به دلیل استفاده بدون مجوز از آهنگ و همچنین تضاد شدید میان پیام وحدت و تنوع موجود در اثر با سخنرانیهای ضد مهاجرتی این کنفرانس.
واکنش قانونی نویسندگان به پولین هنسون در گذشته چه بود؟
دوب نیوتون و بروس وودلی در جریان یک مبارزه انتخاباتی پیشین، از طریق وکیل هنسون را تهدید به شکایت کردند تا او از استفاده از این آهنگ دست بکشد.
کدام سازمان مسئول نظارت بر کپیرایت این اثر است؟
سازمانهای مدیریت کپیرایت APRA-AMCOS که مارک کالاهان عضو هیئت مدیره آن است، بر این موضوع نظارت دارد.
آهنگ I Am Australian در چه سالی به آرشیو ملی استرالیا اضافه شد؟
این اثر در سال ۲۰۲۳ به فهرست National Film and Sound Archive اضافه شد.